Noodklok voor zedenzaken

Wij luiden de noodklok voor zedenzaken

In 2009 hebben wij aandacht gezocht voor plankzaken en hier zijn Kamervragen over gesteld, er zijn wel wat zaken opgepakt en dat zien wij terug in de uitspraken bij Rechtsspraak. Maar anno 2021 moeten slachtoffers van zedenzaken nog steeds wachten totdat ze een baard hebben en is er een ontmoedigingsbeleid. Veel slachtoffers krijgen van de politie te horen dat het een lang en zwaar traject is en er maar 14 dagen over moeten nadenken. Dit is natuurlijk belachelijk voor woorden, dat men zo omgaat met slachtoffers. Een ontmoedigingsbeleid hanteren bij slachtoffers om aangifte te doen, omdat het traject langdurig zou zijn.

Zedenzaken in 2009

Onze zedenzaak met de buurman Geert B. moest eerst de Tweede Kamer en de krant halen, voordat er actie werd ondernomen, belachelijk voor woorden dat misbruik en lustmoord zo lang op zich laat wachten. Het is dan ook niet gek dat mensen het recht in eigen hand gaan nemen, als onze overheid er zo makkelijk mee omgaat.

NRC 26-08-2021

In dit land kun je wegkomen met misbruik van kinderen

Moeder zedenslachtoffer Ouders wachten al 21 maanden op het politieverhoor van de man die ervan wordt verdacht hun dochtertje van vier seksueel te hebben misbruikt. „Ze ging bedplassen, had nachtmerries.”

Nederland is een modern, goed georganiseerd land. Een plek waar seksueel misbruik, zeker als het kleine kinderen betreft, voortvarend wordt aangepakt. „Daar was ik altijd van overtuigd”, vertelt de 35-jarige moeder van twee kleuters in haar woonhuis in de Flevopolder.

Ze zegt het aan het eind van een gesprek waarin ze gedetailleerd heeft geschetst hoe ze al 21 maanden wacht op de dag dat een mannelijk familielid, dat ervan wordt verdacht haar destijds vierjarige dochter seksueel te hebben misbruikt, wordt verhoord door de zedenpolitie van de regio Midden-Nederland. Tot nu toe heeft de politie daar geen tijd voor. Capaciteitsproblemen.

„Kennelijk kun je in dit land kinderen misbruiken en er gewoon mee wegkomen”, zegt de moeder. Om haar privacy te beschermen en het onderzoek niet te schaden, wordt haar naam niet vermeld.

Deze geschiedenis begint in november 2019.

„Onze vierjarige dochter begon vanuit het niets spontaan te vertellen over specifieke seksuele handelingen. Ze durfde niet naar een familielid te gaan waar ze met andere kinderen werd opgevangen. Het klonk heel alarmerend. Een jaar eerder had ze ook al iets verteld over diezelfde man, minder zorgwekkend, wel iets vreemds. Mijn partner en ik besloten dat we dit niet op zijn beloop konden laten. We wilden aangifte doen.

„In een informatief gesprek vertelde de politie ons eind november 2019 dat we rekening moesten houden met een lang en moeilijk traject. Ze zeiden dat het niet zeker was dat een aangifte tot vervolging en veroordeling zou leiden omdat bewijs vergaren lastig is. Aangifte doen werd ontmoedigd maar na twee weken bedenktijd hebben we dit toch gedaan.

In het krantenartikel van het NRC zien wij wederom dat aangifte van zedenzaken worden ontmoedigd, wij vinden hier wat van en luiden wederom de NOODKLOK.

Zedenzaken in 2021

Ook wij van Stichting Strijd Tegen Misbruik merken dat mensen worden ontmoedigd en frustratie voelen, in augustus 2021 had ik mail contact met een vrouw waarvan haar dochter was misbruikt. Slachtoffers vinden het zeer frustrerend dat het wel een jaar kan duren en dat de dader gewoon zijn leven kan leven alsof er niets is gebeurd.

Dit is niet alleen frustrerend maar ook zeer gevaarlijk!. Als ouders dit ervaren is het gevaar dat men zelf maar actie gaan ondernemen, wij roepen de overheid op eerder actie te ondernemen en slachtoffers te steunen. Wij gaan wederom contact opnemen met Pieter Omtzigt om Kamervragen te laten stellen hierover en verwijzen naar Het verdrag van Lanzarote

Steun onze stichting met een gift of wordt donateur, zodat wij verder kunnen strijden